پووووووووف!
باید اعتراف کنم که اصلا وبلاگنویس خوبی نیستم !
نمیشه یا اصلا نمیتونم مثل همه کسایی که وبلاگهاشونو میخونم راحت در مورد یه موضوعی حالا چه روزمره و چه غیر روزمره بنویسم ! البته فکر کنم اسیر بیماری آشغال فرافکنی شدم، اینکه عادت کردم انقدر توی طول روز نوشته های آشغال بخونم و بنویسم که دیگه نه میتونم چیزی بخونم – حتی روزنامه و مجله چی برسه به کتاب – و نه میتونم چیزی بنویسم ، البته نصف نوشته های من معمولا تشکیل شده بود از کس شعر های بزک شده ای که همیشه کف اتاقم پهن بود ولی همون ها باعث میشد مغزم از بیکاری پوسیده نشه و تبدیل به زباله دونی نشه !
حالا اصلا نمیخواستم اینارو بگم ، ولی خب ! از اولی که تو فکرم افتاد جایی رو دست وپا کنم که یکم توش حرف بزنم و علایقم رو اونجا آرشیو کنم ، اولش همش تو فکر بزک کردنش بودم و اینکه باید از نظر بصری چیزی باشه که تو مخمه ! ذقیقا چیزی مثل اتاق ادم ، ولی انقدر اسیر ظاهر قضیه شدم که از این مسئله دور شدم که حالا میخوام چی بنویسم توش ؟؟
برام سخته که برم تو کنترل پنل بنویسم که مثلا ! هی سقف جیپ رو برداشتیم ! چقدر کیف داره تو اتوبان تخت گاز بری و وقتی به بالا نگاه میکنی فقط آسمون باشه ! و آخرش هم یه عکس ازش بزارم بگم اینه ها ، همونی که میگفتم !!
پووووف ! نه من اصلا ساخته نشدم واسه همچین کارهایی ، اینکه انقدر هیجان داشته باشم که بخوام عکس العملی نشون بدم ، انگار عادت کردم که ساکت باشم، خبر خوش که میشنوم سکوت میکنم، نمیدونم الان باید چی کار کنم ! خشکم میزنه ! نه از اینکه خبره خیلی شوک انگیز!! بوده نه به خاطر اینکه نمیدونم باید چی کار کنم و خبر هم بد هم که میشنوم خندم میگیره ! !!
پووووف …
++
چقدر خوبه که آدم تو اوج گوش دادن به یه ترک باشه و یهو ببینه همون ترک رو یه گروه مورد علاقه ی دیگش کاور کرده ! فکر کنم تنها کسی که میتونست آهنگ nutshell رو با صدای زخمی staley بازخونی کنه همین مردک کچل آرون لویس وکال گروه staind هست ! اینو از شروع موزیک میشه فهمید ،
کلا خود ترک چه از نظر شعر و موزیک حزن انگیزه ، و ریتم کند کشنده اش دقیقا حس مالیخولیائیشو! تشدید میکنه ، البته نسخه آلبومی ترک یکم ریتم تندی تری داره ولی نسخه ی Unpluggedش ضرب آهنگ پایین تری داره و لویس هم همین نسخه ی آنپلاگد رو کاور کرده ! اما اوه ه ه ه کشیدن های لینی یه چیز دیگه اس .. !! 
[+]
Repeating in my head
If I can’t be my own
I’d feel better dead
Oooh…Oooh…
Oooh…Oooh…
Oooh…Oooh…
Oooh…Oooh…
….
…
فعلا
تیر ۶م، ۱۳۸۶ ۶:۳۳ ب.ظ
عملی به نام وبلاگ نویسی وجود نداره، یا برا خودت می نویسی یا برا دیگران. یا برا خودت تا حالا شاید دیگران هم بخونن. مسئله عادت کردن ه. همون طور که به راحتی می تونی روزی بالای ۱۰۰ تا پست تو فروم بزنی، فقط باید عادت کنی.
تیر ۸م، ۱۳۸۶ ۱۰:۳۷ ب.ظ
حالا زیاد عصبانی نشو