زردها بیهوده قرمز نشدند
قرمزی رنگ نیانداخته بیهوده بر دیوار
صبح پیدا شده اما آسمان پیدا نیست
صبح پیدا شده اما آسمان پیدا نیست

بعضی وقتها که از زبان فارسی لذت میبرم، درست همون موقعی‌ست که دارم به فرهاد گوش میدم!
این مرد چنان کلمات رو با قدرت ادا میکنه که آدم جمله به جمله، کلمه به کلمه، واو به واو شعر رو درک میکنه! کلمه ها رو به اندازه قدرت معنایی که دارن ادا میکنه! در شعرخوانی فرهاد، مرد یک مرد واقعی‌ست. برف، برفی سفید و زرد، زرد ئه، صبح اش صبح‌ه و آسمان‌ش ، آسمان! هر وقت دقیقا همین لحظه‌ها میشه، یاد فرهاد میوفتم و این تک‌شعر نیما.
- صبح پیدا شده اما آسمان پیدا نیست.
در همین یک خط تفسیر هزاران لحظه نهفته‌است. دقیقا همون لحظه‌ای رو تصویر میکنه که وقتی پنجره رو باز میکنی، بوی یک روز تازه میاد و صبح توی نقطه نقطه‌های شب معلوم‌‌ه ولی در این لحظه‌ی کوتاه هنوز آفتاب در نیومده! هنوز آسمان در شب به سر میبره، ولی اون لحظه شب نیست، صبح‌ه! این رو فقط کسایی حس میکنن که از اولین لحظات شب بیدار بودن و شب رو حس کردن! در اون لحظه صبح پیدا شده اما، آسمان پیدا نیست!
درست مثل همین الان که نم‌نم آسمان در حال پیدا شدن‌ه.

خیلی وقت‌ه که دیگه لم نمیدم رو تختم و زل نمیزنم به سقف، خیلی وقت‌ه که دیگه چراغ رو غیر از موقع خواب خاموش نمیکنم و توی غلظتِ تاریکی غوطه‌ور نمیشم، سیگاری روشن نمیکنم و صدای آرام سوختن‌ش رو نمیشنوم،
خیلی وقت‌ه به کارهایی که میکنم فکر نمیکنم، خیلی وقت‌ه به حرفهایی که میزنم فکر نمیکنم، خیلی وقت‌ه اصلا فکر نمیکنم، خیلی وفت‌ه دیگه کاری نمیکنم،
خیلی وقت‌ه که غلت نمیخورم روی صندلی و آهنگی نمیزارم و خاطراتم رو توی نت های موسیقی دنبال نمیکنم، خیلی وقت‌ه دیگه کسی رو دنبال نمیکنم،
خیلی وقت‌ه شبا دیگه شهر رو از اون بالا نمیبینم، خیلی وقت‌ه دیگه خواب نمیبینم و خیلی وقت‌ه دیگه نفس هم نمیکشم،
خیلی وقت‌ه، خیلی وقت‌ه دیگه من مرده ام، خیلی وقت‌ه،

میدونی چی بیشتر از همه اینا من رو عذاب میده؟ اینکه سیستم مغز جوری ِ که ناخودآگاه لحظات بد آدم رو مخفی میکنه و به یه گوشه‌ای میبره که آدم سالی یه بار هم اونجاها سر نمیزنه، حالا پست‌فطرتی این قضیه اینجاست که همراه این لحظات یه سری لحطات و خاطرات خوب هم هستند که باهاشون سنجاق شدن و مغز میدونه یادآوری این لحظات در آخر میرسه به همون لحظات بد، برا همین اونا رو هم میبره به همون گوشه تاریک ذهن!
اما وقتی میگم این رفتار یک پست‌فطرتی تمام عیار است، درست همین‌جاست!
یه روز، بدون دلیل و شاید هم با دلیل / چون ممکنه دلیلش توی گوشه تاریک مونده باشه / یهو یاد کلی از لحظاتت میوفتی، انقدر برات غریبه‌ان که حس میکنی در “حال” حاضر، داری تجربشون میکنی، قبلش/بعدش رو به یاد میاری و یهو ولو میشی توی لحظاتت، لحظاتی که کلی باهاشون غریبه‌ای، لحظاتی که انگار مال ِ تو نیستن!
این میگذره.
مغز دوباره کار خودش رو شروع میکنه، خیلی آروم و بی سروصدا اونا رو برمیگردونه سرجاشون.
اونا، اونجا میمونن تا یه روزی که چندتاشون دوباره فکر میکنن که داره بهشون اجهاف میشه و به یه دلیلی دوباره میزنن بیرون و خودشون رو جلوی چشمها play میکنن، نه از نیروهای امنیتی مغز میترسن و نه از ترشعات احساسانه ی بدن!
اونا فقط یه چیز میخوان! اینکه به یاد آورده بشن، چیزی که نه من میخوام و نه مغز!
پست‌فطرت‌ها!

i[ Download ]
11MB

معمولا همه AMV ها آهنگهای عاشقانه بر روی انیمه های لوس و عاشقانه نیستند،
با اینکه اسمش مخفف Anime Music Videos ئه و به کلیپ هایی گفته میشه که طرفدارهای یک انیمه از قسمتهای مورد علاقه شون از اون انیمه با آهنگی مرتبط با فضای اون انیمه رو با هم ترکیب میکنن و به صورت یک موزیک ویدئو در میارن که اصطلاحا بهشون AMV میگن.

ولی بعضی وقتها افراد غیر اینمه-باز ها هم این کار رو میکنن. یعنی آهنگی مورد علاقه که حس میکنن با فضای یک انیمیشن همخونی داره رو با هم ترکیب و به یک موزیک ویدئو تبدیلش میکنن!

حالا یه بابایی اومده روی انیمیشن ِ The Mysterious Geographic Explorations of Jasper Morello آهنگ ِThe Widow ئه The Mars Volta رو گذاشته و فضای وحشتناک-عجیبی رو درست کرده.
آهنگ The Widow به کنار که خود یک آهنگ مالیخولیایی به تمام معناست، خود انیمیشن ِ TMGEO-JM هم فضایی مشابه داره!
یه داستانی با فضای آینده گری-سیاه نگری و با نمایی ضد نور خیلی خوب فضای هراس انگیز آینده ی ماشینی رو تصویر کرده ، دنیایی که رباتهای غول پیکر در پست زمینه رژه میرن و دستگاه های ماشینی قتل گاهی برای بیشریت همیشه بدبخت زمین درست کردن.
بعد از دیدن این موزیک ویدئو / سعی کنید هم ترک و هم انیمیشن رو از دست ندید!

،

فعلا

به خدا این پسر، آخر مفهوم است،
امروز داشت روی یه کاغذ سنجاق هاش رو بهم میزد و تیکه های کراک رو هنرمندانه روی هم میزاشت و باهاشون بازی میکرد، زیر اون، اون کاغذ ِ ، فرم ِ درمان اعتیاد و عوارض نابودگر کراک بود.
هی به من میگه من خدای مفهومم ، من ِ خر جدی اش نمیگیرم / امشب دیگه رسما بهش ایمان آوردم!
الان یه دم از سنجاق میگیره ، یه خط از فرم رو میخونه /
لول. دیوانه است این به خدا!!

چند روز پیش وقتی عکس چه” رو دیدم، یهو یاد اون روزی افتادم که با دوستم لم داده بودیم تو یکی از سالن های سینمافلسطین و همینجور که داشتیم پک میزدیم به سیگارمون، فیلم زندگی نامه ویکتور خارا” رو هم میدیدیم.
ربط عکس چه” به ویکتور خارا” از اون مدل ربط هایی است که ریشه در خاطرات یک آدم میتونه داشته باشه، ولی جلوه ی بیرونی اش تنها دو عدد اسم بی ربط است و آهنگی برای چه” از خارا.

Victor Jara
LA Zamba Del CHE
+
پس؛
به یاد اون روز،
به یاد دوست ام،
به یاد ویکتور خارا،
و به یاد ارنستو چه گوارا، سمبل نابودی یک آزادی خواه در فرهنگ pop!

Peter Frampton/Do You Feel Like We Do
14min/32mb

اگر بعضی گیتارها فهم و زبون داشتن، مطمئنن جنبش حزب کمونیسم کارگریِ گیتارها رو بنا میکردن و بر علیه بعضی بورژواهای گیتار به دست قیام میکردن، که آنها رو ۱۴ دقیقه مجبور به کش و قوس آمدن های متواری میکنن!

Dear little boy, listen
to the voices of your soul,
it showed you the way
of silence and peace

I Lived on the Moon by Kwoon
Made by Yannick Puig
Size: 34 MB
Running Time: 5 min
Source: +i